Vandaag, woensdag 17 juni is weer een bijzondere dag.

Als eerste is de straling te hoog. 40 nu en dat is wel een stuk lager, maar het moet 20 worden. Dus vandaag weer een lange dag in Pension UMC. Ik heb nu wel de hoop dat ik donderdag, morgen dus, wel naar huis mag.

Verder merk ik vandaag voor het eerst iets van de jodiumkuur. Ik heb last van mijn lymfeklieren, zo ongeveer door mijn hele lijf. In mijn nek/keel, maar ook bij mijn sleutelbenen, onder de oksels, liezen en voeten. Ik weet niet goed wat ik hiervan moet denken. In ieder geval wel dat de kuur aanslaat, maar zou dat ook betekenen dat in al die klieren kankercellen zitten ? Ik ga het straks vragen aan de verpleging. Ook kreeg ik ’t er een beetje warm van, misschien iets verhoging en een lichte hoofdpijn. De dokter vond het in ieder geval tijd voor extra ascal. Een soort van boest; ik krijg verdeeld over de dag 3 x 600 toegediend (eenheid weet ik weer niet), 18 x hoger dan de ascal die ik normaal al slikte. Echt een soort van ascal-bom dus.

De verpleging is maar druk met al die pillen. Ben zelf de draad kwijt hoeveel ik er nu zelf heb. Natuurlijk de reguliere 11 die ik al heb, maar die zijn inmiddels verhoogd naar 13. Daar nog bij de laxeerpillen en de extra ascal…. Het is haast niet meer bij te houden. En dan morgen de euthirox er nog bij, ik moet echt een soort van administratie gaan bijhouden. De verpleging betitelt mij al als “ de apotheek” ……

Met de obstipatie gaat het iets beter, heb 2 x iets van wat lijkt op ontlasting gehad, dat scheelt weer iets.

En dan de butterscotch ! Anton heeft 3 hele repen gebracht en ook nog een doos rooibos thee. Heerlijk… ! Dank Anton, dit maakt het leven hier een stuk aangenamer. Van gulzigheid heb ik bijna 1 reep achter elkaar weggegeten. Had ik niet moeten doen, want na choco-onthouding van bijna 2 weken, is dat wat te veel en ik werd er een beetje misselijk van. Tja, ik neem het graag op de koop toe.

Verder stemt de dag tot nadenken. Vooral over de vraag hoe het met de uitzaaiingen zit. Ik hou er maar rekening mee dat er inderdaad uitzaaiingen zijn die door mijn hele lijf zitten en dat ik er niet zo heel makkelijk mee weg kom. Ik vrees dat ik er nog niet mee klaar ben.

23 juni (de Total Body scan) en 2 juli (uitslag) worden spannende dagen. Echt heel spannend. Dan is het D-day en weet ik precies hoe ik ervoor sta. Ik word er nu al zenuwachtig van.